Op 1 september 1986 sloten de eigenaars van de beemden van Overbroek en de Belgische Natuur-en Vogelreservaten een contract af waardoor een prachtig stukje natuur beschermd werd.
Je vertrekt op de parking van het voormalig voetbalterrein en volgt de weg naar links: hier heb je een knap uitzicht. Voor je zie je het rietveld, biotoop voor broedvogels. Naast het riet groeien er moerasspirea, engelwortel, moesdistel,... enz. Wat verder ligt het zeggeveld. Snij je niet aan de scherpe randen van de zegge en geniet van watermunt, gele lis, de grote egelskop, misschien zelfs een orchidee. Je bereikt nu de Herk. Over het bruggetje gaat het bergopwaarts. Je wandelt links van het talud door een aanplanting en bereikt het Land van Zuyl, een kalkgrasland. De bodem bestaat uit klei, leem en mergel. Kalkminnende planten zullen je bekoren: kaardebol, kattedoorn, klokjes... Boven heb je een mooi zicht. Vanaf de Herk bevind je je 69m tot 96m boven de zeespiegel. Je stapt door een eiken-haagbeukenbos. Je treft er o.a. rode kornoelje, bosanemoon, salomonszegel en gele dovenetel aan. Je verlaat het bos via het akkertje naar rechts om in de holle weg te komen. Voorbij de groeve en over de Herk stap je weer naar rechts door een populierenaanplanting. De wandeling in dit natuurreservaat zit erop.
De groeven van Overbroek, voor het eerst vermeld in 1612, leverden mergel als meststof tegen de verzuring van de zware leemgronden. De mergels bevatten bijzondere en rijke fossiele flora. De natuursite is een oase waar vele zeldzame, vaak kalkminnende plantensoorten gedijen.